Een werkend prototype is een belangrijke mijlpaal, maar daarmee is een product nog niet automatisch klaar voor serieproductie. Zodra de aantallen toenemen, spelen namelijk andere factoren een steeds grotere rol, zoals de beschikbaarheid van componenten, assemblagetijd, kwaliteitscontrole, kostprijs en de afstemming tussen elektronica en mechanica.
Keuzes die bij een prototype nauwelijks gevolgen hebben, kunnen bij honderden of duizenden stuks ineens leiden tot hogere kosten, vertraging of een productieproces dat onnodig complex wordt. Het is daarom belangrijk om al vóór de opschaling verder te kijken dan alleen de technische werking van het product en ook rekening te houden met de praktische en commerciële kant van productie.
In deze blog behandelen we zeven valkuilen die we in de praktijk regelmatig tegenkomen bij de stap van prototype naar serieproductie.
1. Een werkend ontwerp is nog geen productiegeschikt ontwerp
Tijdens de ontwikkeling draait het eerst vooral om de vraag: werkt het product technisch?
Voor serieproductie komt daar een tweede vraag bij: is het ook efficiënt te produceren?
Een printplaat kan technisch prima functioneren, maar toch onnodig veel handmatige assemblage vragen of lastig te monteren zijn.
Bij 5.000 producten kunnen een paar extra minuten werk per stuk al een groot verschil maken.
Daarom is het verstandig om produceerbaarheid vroeg mee te nemen in het ontwerp. Dit wordt vaak Design for Manufacturing (DFM) genoemd.
2. Alleen naar technische specificaties van componenten kijken
Een component kiezen op basis van prijs en specificaties is niet genoeg.
Voor serieproductie is ook belangrijk of het onderdeel later nog goed verkrijgbaar is.
Een specifiek IC kan technisch perfect passen, maar lange levertijden hebben of slechts beperkt beschikbaar zijn. Als zo’n onderdeel niet leverbaar is, kan de volledige productie vertraging oplopen.
Daarom kijken we bij producties ook naar:
- actuele beschikbaarheid;
- levertijden;
- alternatieve fabrikanten;
- mogelijke vervangende onderdelen;
- risico op End-of-Life.
Het liefst herken je kritische componenten voordat ze daadwerkelijk een probleem vormen.
3. De behuizing pas bekijken als de elektronica klaar is
Elektronica en mechanica worden soms te lang als twee aparte trajecten gezien.
Eerst wordt de PCB ontwikkeld en daarna moet er nog “een behuizing omheen”.
In de praktijk beïnvloeden beide elkaar sterk. Denk aan connectoren, kabels, LED’s, bevestigingspunten en beschikbare ruimte.
Als dit pas laat wordt afgestemd, kan blijken dat de PCB-layout of mechanica opnieuw aangepast moet worden.
Daarom is het slimmer om elektronica en behuizing al vroeg samen te bekijken.
4. Te weinig aandacht voor assemblage en testen
In de prototypefase wordt nog veel handmatig opgelost. In serieproductie wil je juist zoveel mogelijk voorspelbaarheid.
Een extra handeling van drie minuten per product lijkt weinig. Bij 1.000 stuks betekent dat al 50 extra productie-uren.
Ook testen moet praktisch zijn. Goede testpunten, duidelijke procedures en een logisch assemblageproces maken productie sneller en betrouwbaarder.
5. Te veel losse leveranciers gebruiken
Een elektronisch eindproduct bestaat vaak uit veel meer dan alleen een PCB.
Denk aan componenten, assemblage, kabels, kunststofdelen, metaalwerk, behuizing, verpakking en transport.
Wanneer al deze onderdelen bij verschillende leveranciers liggen, neemt de coördinatie snel toe.
Wie bewaakt de planning? Wie controleert of mechanica en elektronica goed aansluiten? En wie pakt het op als een leverancier vertraagt?
Juist bij complexere producten helpt het wanneer één partij meerdere disciplines samenbrengt.
Dat is ook waar Prolution op inzet: niet alleen PCB-productie, maar ondersteuning rondom het complete product.
6. Te snel van prototype naar grote aantallen gaan
Een succesvol prototype betekent niet automatisch dat je direct grote volumes moet produceren.
Een kleine pilotserie kan problemen zichtbaar maken die bij één prototype niet opvallen. Denk aan assemblagetijd, toleranties, testen en verpakking.
Zo test je niet alleen het product, maar ook het productieproces.
Eventuele verbeteringen kunnen daarna worden doorgevoerd voordat grotere aantallen worden gestart.
7. Alleen vergelijken op prijs per stuk
De laagste stukprijs is niet altijd de goedkoopste oplossing.
Een lage prijs kan minder aantrekkelijk worden door langere levertijden, hogere transportkosten, extra voorraad, kwaliteitsproblemen of meer interne coördinatie.
Daarom is het beter om naar het totaalplaatje te kijken:
Wat kost het complete proces? Hoeveel risico zit erin? Hoeveel intern werk vraagt het? En hoe betrouwbaar is de levering?
Dat geeft vaak een realistischer beeld dan alleen de prijs per stuk.
Serieproductie begint eerder dan veel bedrijven denken
Veel problemen in serieproductie ontstaan niet tijdens de productie zelf, maar eerder: bij de componentkeuze, PCB-layout, behuizing of testopzet.
Hoe eerder deze onderdelen samen worden bekeken, hoe makkelijker het wordt om later op te schalen.
Een goede vraag bij iedere ontwerpkeuze is daarom:
Wat betekent dit straks voor productie?
Hoe Prolution hierbij ondersteunt
Prolution ondersteunt klanten bij onder andere:
- PCB-productie;
- SMD- en THT-assemblage;
- componentinkoop;
- behuizingen en mechanische onderdelen;
- kwaliteitscontrole;
- productrealisatie;
- logistiek en levering.
Het doel is dat elektronica, mechanica en productie goed op elkaar aansluiten en dat de klant één duidelijk aanspreekpunt heeft voor het geheel.
Een product richting serieproductie brengen?
Heeft u een elektronisch product dat u wilt opschalen van prototype naar serieproductie? Of loopt u binnen een bestaande productie tegen leverings-, kwaliteits- of assemblageproblemen aan?
Neem contact op met Prolution om uw product of productieproces te bespreken.